De kunst van zien en kijken

Nat. Grijs. Somber. Dat zijn wel zo’n beetje de eerste dingen die in me opkomen wanneer ik naar buiten kijk. Het liefst kruipen we op zo`n regenachtige herfstdag als vandaag lekker in bed en komen we er niet meer uit. Maar helaas dat gaat niet! En dat is maar goed ook, want zelfs met dit weer kun je met de juiste instelling lichtpuntjes vinden tussen al dat grijs door.

Wat een sterren

Ken je dit kinderliedje nog van vroeger?

Wat een sterren, wat een sterren als je heel lang kijkt
Dan lijken het er steeds maar meer

Hoe langer je naar de boven kijkt, hoe meer sterren je ziet. Wat in eerste instantie een zwarte vlakte leek met een enkel lichtpuntje, blijkt een met miljoenen sterren bezaaide hemel te zijn. Een kwestie van kijken dus. Datzelfde principe geldt kun je ook toepassen in de fotografie. In eerste instantie zie je op een grauwe dag geen bijzondere dingen. Geen mooie lucht, geen schaduweffecten doordat het zonnetje schijnt en geen interessante taferelen op straat omdat iedereen binnen zit.

En dan opeens zie je toch iets glinsteren in je ooghoek terwijl je gehaast de tuin door loopt op weg naar de warmte binnenshuis. Je staat stil...kijkt...en ziet iets prachtigs. Iets wat mij deed beseffen hoe grauw een dag dan ook letterlijk kan zijn, dat je van iedere dag iets positiefs kunt maken. Gelukkig was mijn camera in de buurt om dit moment vast te leggen en er daarna binnen van na te genieten.

Regen in de tuin