Stedentrip naar Pisa

Na de zomervakantie gaat het bij mij als snel weer kriebelen. Het is dan ook bijzonder prettig om al een nieuwe reis gepland te hebben wanneer je terugkomt. Zo was ik vorig jaar met mijn vriend te vinden in Rome en het jaar daarvoor in Budapest. Dus in juni, toen alles voor de zomervakantie rond was, werd het tijd om aan de slag te gaan voor de herfstvakantie.

Parijs. Dat zou onze bestemming worden, want ik was daar nog nooit geweest en dat werd toch wel eens tijd. Verschillende dage, een flink aantal uur hotel zoeken en een gefrustreerde vriend verder, zag ik een aanbieding voor vliegtickets naar Pisa. Ik belde mijn vriend onder werktijd op: “zullen we naar Pisa?”, vroeg ik. “Ja doe maar!”, antwoordde hij. En zo belandde wij op 22 oktober in het vliegtuig op weg naar Pisa.

Een scheve toren bij maanlicht

Herfstvakantie Pisa2018-2071.jpg

Het internet doet haar best om je te waarschuwen voor de grootste ‘tourist trap’ van Italië. Mijn verwachtingen bijgesteld, liepen we maandagavond naar de toren, Wat blijkt: die scheve toren is hartstikke mooi! Je moet je bezoek alleen goed timen. Overdag is het druk, maar ‘s avonds is het heerlijk rustig en de toren en de kathedraal zijn prachtig verlicht. Romantisch toch?

Uffizi, La Fettunta en Carabè Firenze

Wij verbleven op een camping in Pisa. Een camping? Ja, een camping, want dat was goedkoop, rustig en gunstig gelegen. We verbleven op Camping Village Torre Pendente (hoe kan het ook anders) en hadden een auto tot onze beschikking. Daarmee reden we op dinsdag naar Florence voor een bezoek aan het Uffizi. Ondanks de vooraf gekochte kaartjes met tijdslot, stonden we lang in de rij. Desondanks was het zeker de moeite waard.

Het was inmiddels al 14:00 uur en mijn maag riep om eten. Om ons heen liep iedereen met grote broodjes in hetzelfde papiertje. Toen we op de Via dei Neri liepen zagen we waar deze mensen vandaan kwamen; twee lange rijen langs beide zijden van de straat. Betekent dat dat je alleen daar lekker kunt eten? Absoluut niet. Wij besloten 5 meter verderop een broodje te kopen bij La Fettunta; geen rij, wel een euro duurder. En dat was het dubbel en dwars waard. Vers brood, ter plekke bereid en dubbel zo veel beleg als de broodjes die we hadden gezien. Tot slot een ijsje bij Carabè Firenze waar ik toch een veel van lekkerste smaken tot nu toe op heb: vijgen!

‘Citytrip’ voor gevorderden

Na Florence bezochten we Luca. Zoals het hoort, huurden we fietsen en reden een rondje over de stadsmuur. De muur en ieder plein stond vol met witte tenten. Wat bleek, dat weekend bleek Lucca Comics & Games plaats te vinden. Desondanks is Lucca zeker een bezoekje waard. We kochten lunch bij de supermarkt en reden toen naar een natuurgebied, waar we in de brandende zon onze maag vulden. Voor het toetje reden we door naar het strand. Genieten in alle rust, onder de warme zon, naast een militaire oefening.

Met nog 1 dag te gaan waren we de stadjes met kerken en musea wel een beetje zat. Wat dan? Stilzitten, daar doen we niet aan. In de voorbereiding naar de vakantie toe las ik over de Apuaanse Alpen; een bergketen in het noorden van de Italiaanse regio Toscane, in de provincies Massa-Carrara en Lucca. Met zo’n natuurgebied naast de deur leek het ons een goed idee voor een herfstwandeling. Via smalle weggetjes met u-bochten en diepe afgronden, reden we de bergen in voor een wandeling naar de top van Mount Prana. Een pittige wandeling. Niet alleen vanwege het klimmen, maar vooral vanwege de lossen bladeren óp losse stenen. Wat we vooraf niet wisten, was wat ons boven op de berg te wachten stond. Namelijk dit (zie ook de banner hierboven):